Overblog Suivre ce blog
Editer l'article Administration Créer mon blog

Presentacion

  • : ERALDICA OCCITANA
  • ERALDICA OCCITANA
  • : Aqueste blòg a per tòca d'estudiar e de presentar l'istòria e lo patrimòni eraldic occitan. L'espaci estudiat s'espandis sus l'ensemble del domeni de la lenga d'òc de l'Auvernha als Pirenèus e de l'Ocean Atlantic als Alps. L'epòca privilegiada es l'Edat-Mejana (12en-15en sègles) sens, çaquelà, daissar los sègles seguents dins l'ombra. JONHÈTZ-NOS e participatz al projècte !
  • Contact

Recèrca

21 juillet 2013 7 21 /07 /juillet /2013 10:56

mapa-claravals.PNG

 

 

 

Claravals, Roergue, Guiana.

 

 

 

 

 

 

 

 

Lo castèl de Panat, ancian cap-luòc de vigariá carolingiana e sèti d'una de las mai importantas baronias de Roergue es situit dins la comuna actuala de Claravals (Clairvaux-d'Aveyron, 12) que domina majestuosament.

 

P1190324.jpg

 

Actualament en cors de renovacion, l'edifici consèrva de vestigis repartits entre l'epòca romanica e lo sègle 18. Foguèt lo breç de l'importanta familha aristocratica dels barons de Panat

 

Aqueste linhatge fa son aparicion dins las sorgas escrichas en 1060-1062 a l'escasença de la refondacion del monastèri de Claravals. Dos actes remirables servats dins lo cartulari de l'abadiá de Concas nos en contan lo debanament (Cart. de Concas n°14 e 15).

 

Longtemps abans, un monastèri dedicat a Sant Pèire èra estat fondat dins lo valon situit entre los castèls de Panat e de Cassanhas (Cassagnes-Comtaux, 12) que se fan fàcia de part e d'autra de la val d'Adin a mens d'un quilomètre de distància. Mas los conflictes continuals entre los cavalièrs de las doas fortalesas avián desrocat lo luòc e fach fugir sos abitants.

 

Foguèt alara qu'un pelegrin nomenat Alboin, de passatge en Roergue sul camin dels Luòcs Sants, descobriguèt aquesta situacion. Cal dire qu'èra pas qual que siá... D'efièch, Alboin èra lo filh d'Haròld, lo famós rei saxon d'Anglatèrra, que deviá morir qualques annadas après jols còps dels cavalièrs normands, pendent la batalha de Hastings.

 

Panat (2)

 

Nòstre prince saxon se faguèt donc albergar tres jorns dins lo castèl de Panat e utilizèt aqueste temps per convéncer los senhors batalhièrs de tornar edificar lo monastèri per la remission de lors pecats. Ambe l'acòrd del comte e de l'avèsque de Rodés, una salvetat foguèt creada a l'entorn del monastèri que foguèt balhat dins un primièr temps a l'abadiá peirigordina de Brantòsme.

 

Los cavalièrs de Panat e de Cassanhas prometèron alara de respectar lo luòc sagrat ambe sos ostalses, son mercat e los òmes e las femnas que i vendrián viure. La vilòta de Claravals se desvolopèt a l'entorn del monastèri e del mercat pendent que Cassanhas e Panat demoravan pas que de vilatjòts estrechaments jocats sus lors puèges.

 

D'aquesta istòria vièlha de gaireben mila ans, nos demòra una dicha encara plan populara dins lo país :

 

Panat e Cassanhas,

se disputavan una castanha.

Claravals se botèt al mièg

e ne metèt un sus cada puèg !

 

O dins una autra version :

 

Panat e Cassanhas,

Se disputavan una castanha.

Claravals arribèt

e los despartegèt !

 

La familha de Panat se devesiguèt tre la fin del sègle 12 en mantunas brancas e comencèt de pèrdre de sa potença al sègle 13. En 1231, Archimbaut de Panat, acusat d'assassinat, foguèt forçat de balhar sa senhoriá de Salas (Salles-la-Source, 12) al comte de Rodés per evitar una comdemnacion. En 1238, abandonava la senhoriá de Marcilhac (Marcillac-Vallon, 12) e çò que li demorava a Salas al comte de Rodés en escambi del feu de Pèirabruna al sud del Leveson. La meteissa annada, lo castèl de Panat èra tengut en cosenhoriá per Eliàs e Gui de Panat, fraires, Gui de Severac del cap de sa femna Ricarda de Panat, Guilhèm de Cardalhac, Pèire de Capdenac e d'autres milites castri del luòc.

 

La branca eissuda d'Archimbaut se mantenguèt en Leveson fins al sègle 15 e i fondèt la bastida de Vilafranca de Panat (Villefranche-de-Panat, 12).

 

La branca capdeta, demorada en Panadés, s'installèt dins lo castèl de Capdenaguet (comuna de Balsac, 12) tot en conservant una part de la senhoriá istorica de Panat. Aqueste linhatge tombèt en conolha en 1570 a la mòrt de Guilhèm de Panat. Mai de setanta ans après, en 1648, los domenis d'aquestes Panat arribèron per maridatge dins lo patrimòni de la famosa familha Azemar de Daufinat que conservèt lo castèl duscas a la fin del sègle 20. Aqueste grand linhatge a coma armas un "partit d'azur flordalisat d'aur (qu'es de França) e de vermelh a la mièja crotz clechada, vuidada e pometada d'aur moventa del partit (qu'es de Tolosa) a l'escuçon d'aur a tres bendas d'azur (qu'es d'Azemar) brocant sul tot". 

 

L'eraldista e erudit Loís d'Azemar de Panat visquèt dins lo castèl fins a sa mòrt i a un quinzenat d'annadas.

 

                   P1250175.JPG         P1370886

 

Lo bastiment principal es acostat al nòrd d'una torre de tradicion romanica que serviguèt longtemps de campanal per una glèisa ara desapareguda. Al sud, vesèm una polida torre redonda dels sègles 16-17 que ven de tornar trobar sa teulada de lausas e lo culot d'un torrilhon desaparegut. La faciada èst, tornada facha al sègle 18 es dubèrta d'una granda pòrta d'estile classic ondrada d'un escut e datada de 1764.

 

P1250171.JPG   

L'escut presenta las armas de la familha de Panat que son "d'argent al sautor de vermelh". Es dominat per un èlm coronat, prevesit de lambrusquins e tengut per dos dragons. Dejós, un listèl pòrta la devisa latina SI VIS POTES - Se vòls, pòdes !

 

P1250169.JPG 

  Pòt paréisser estranh que los Azemar de Panat ajan causit de far figurar aicí las armas dels ancians senhors de Panat puslèu que las loras pròpias. Coma aviam dejà encontrat lo cas a Belcastèl, supausam que lo sautor dels Panat devenguèt rapidament lo simbòl eraldic del Panadés e dels ancians domenis dels barons desapareguts. Aquestas armas figuran d'alhors dins l'escut actual de la borgada de Marcilhac dicha del Valon coma remembre de l'ancian Panadés.

 

 Panat

de PANAT

 

"d'argent al sautor de vermelh"

 

 

 

Mercejam l'actual proprietari de nos aver balhat l'autorizacion de prene las fotòs de la faciada a l'escasença de las "Jornadas del patrimòni" de 2012.

 

 

Sorgas principalas : DESJARDINS (G.), « Cartulaire de l’abbaye de Conques en Rouergue. », Paris, 1879 ; BARRAU (H.de), Documens historiques et généalogiques sur les familles et les hommes du Rouergue, Tòm 1, Rodés, 1853 ; MALENE (P. de la), «  Parcours romans en Rouergue – Tòm 1, ed. du Rouergue, Rodés, 2003.

 

P1070772bis.JPG 

 

Partager cet article

Repost 0
Published by eraldica-occitana.over-blog.com - dans 12 Avairon
commenter cet article

commentaires