Overblog Suivre ce blog
Editer l'article Administration Créer mon blog

Presentacion

  • : ERALDICA OCCITANA
  • ERALDICA OCCITANA
  • : Aqueste blòg a per tòca d'estudiar e de presentar l'istòria e lo patrimòni eraldic occitan. L'espaci estudiat s'espandis sus l'ensemble del domeni de la lenga d'òc de l'Auvernha als Pirenèus e de l'Ocean Atlantic als Alps. L'epòca privilegiada es l'Edat-Mejana (12en-15en sègles) sens, çaquelà, daissar los sègles seguents dins l'ombra. JONHÈTZ-NOS e participatz al projècte !
  • Contact

Recèrca

25 décembre 2012 2 25 /12 /décembre /2012 10:13

mapa laròca dels arcs

 

 

 

Laròca-dels-Arcs, Carcin, Guiana.

 

 

 

 

 

 

 

 

Aqueste vilatge de la val d'Òlt (Laroque-des-Arcs, 46), a qualques quilomètres a l'èst de Caors, deu son nom a la torre (ròca) que susvelhava la val e als vestigis del arcs de l'ancian aquaducte galloroman qu'alimentèt l'antica Divona del 1èr al 5en sègle après JC.

 

P1330733ter.JPG

 

Aqueste punt estrategic que comandava l'accès oriental a la capitala carcinòla relevava dels domènis de la potenta familha de Gordon, principals barons del pais. Un linhatge de Laròca, constituant benlèu una branca cabdeta dels Gordons, es coneguda tre la fin del sègle 11.

 

L'anciana glèisa parroquiala, dedicada a Nòstra-Dòna-de-l'Assompcion se trobava un pauc en defòra del borg, dins la val del riu de Bèlafont, lo long de la rota menant cap al nòrd e al còr dels domènis gordoneses.

 

Demòra pas d'aqueste edifici que l'absida que servís actualament de capèla pel cementèri. 

 

P1330710.JPG

 

 

 

 

 

La construccion de teulas e de calcari data de la debuta del sègle 16, son plan es carrat e la paret del cementèri sembla seguir lo traçar de l'anciana nau desrocada a una epòca que coneissèm pas.

 

Lo còr es cobèrt d'una crosada d'ogivas e dos contrafòrts mantenon l'edifici completament dubèrt sul costat oèst.

 

P1330711.JPG

 

 

 

 

 

 

 

La clau de volta es ondrada d'un escut "a l'italiana" portant las armas del linhatge caorsin dels d'Auriòl. D'efièch i podèm blasonar un "escartairat als 1 e 4 de ... a tres auriòls volant de ... ; als 2 e 3 de ... al grifol de ..." qu'aviam dejà observat dins lo clastre de la catedrala de Caors.

 

P1330718.JPG

 

Aquí, l'escultura es plan mièlhs conservada e la legida de las armas es mai aisida. La bordadura coronada observada a Caors es aicí absenta mas los aucèls e lo grifol son polidament figurats. Remarcam en particular la pata dèstra de l'auriòl plan levada, quant al grifol es representat rampant al 3 mas passant al 2 a causa de la forma balhada a l'escut.

 

Aviam fach l'ipotèsi que la preséncia d'aqueste animal fabulós dins l'escartairat deviá venir d'una aligança ambe la familha dels barons de Luzèch que portavan primitivament "d'argent a un grifol d'azur".

 

barons-de-luzech.jpg

Barons de Luzèch 

 

Mantuns personatges de la familha d'Auriòl pòdon èsser estat a l'origina de la figuracion d'aquestas armas aicí. Joan d'Auriòl, canonge de Caors devengut avèsque de Montalban en 1492, o son fraire Aimar d'Auriòl senhor del castèl vesin de Rossilhon o encara Antòni d'Auriòl, filh del darrièr e canonge de Caors tanben. Es son oncle, un autre Antòni d'Auriòl, que foguèt vicari General del diocèsi de Caors e de que podèm veire l'escut al clastre ambe una bordadura cargada de coronas que podriá representar una bresadura.

 

La crosada d'ogivas repausa sus quatre culòts ont trobam encara d'escuts mas sens gravadura. Dins un cas çaquelà, tornam trobar un grifol coma tenent.

 

                        P1330715.JPG          P1330716.JPG          P1330719.JPG           P1330720.JPG

 

Sorgas principalas : Inventaire Général Midi-Pyrénées (ref.IA46100692), L.ESQUIEU, "Essai d'un armorial quercynois", 1908, rééd. Laffite 1975, Abat J.CLARY, "Dictionnaire des paroisse du diocèse de Cahors", Cahors, 1986.

Partager cet article

Repost 0
Published by eraldica-occitana.over-blog.com - dans 46 Òlt
commenter cet article

commentaires