Overblog Suivre ce blog
Editer l'article Administration Créer mon blog

Presentacion

  • : ERALDICA OCCITANA
  • ERALDICA OCCITANA
  • : Aqueste blòg a per tòca d'estudiar e de presentar l'istòria e lo patrimòni eraldic occitan. L'espaci estudiat s'espandis sus l'ensemble del domeni de la lenga d'òc de l'Auvernha als Pirenèus e de l'Ocean Atlantic als Alps. L'epòca privilegiada es l'Edat-Mejana (12en-15en sègles) sens, çaquelà, daissar los sègles seguents dins l'ombra. JONHÈTZ-NOS e participatz al projècte !
  • Contact

Recèrca

22 janvier 2012 7 22 /01 /janvier /2012 22:42

azalas de porcairagues - bn ms12473 1Lo vilatge de Portiranhas (Portiragnes, 34), ancianament Porcairanhas o Porcairagas, seriá lo brèç de la celèbra trobairitz Azalaís de Porcairagas que visquèt a la fin del sègle 12. 

Sa vida ditz : "N'Azalais de Porcairagues si fo de l'encontrada de Monpeslier, gentils domna et ensenhada. Et enamoret se d'En Gui Guerrejat, qu'era fraire d'En Guilhem de Monpeslier. E la domna si sabia trobar, e fetz de lui manhtas bonas cansos". 

 

D'efièch, trobam ben una familha de Porcairagas, vassala dels vescomtes de Besièrs, al cap de la senhoriá dins las annadas 1065. Pauc abans lo sègle 13 e la Crosada, aqueste feu passèt a la familha de Pesenàs ambe lo maridatge d'una autra(?) Azalaís, filha e eiritièra de Rostanh de Porcairagas ambe Pèire de Pesenàs.

Lo grand revolum de la Crosada e de l'aneccion al reialme de França cambièt tot lo paisatge social e politic de la region. Aital, Portiranhas e mantunas autras localitats dels environs tombèron dins l'escarsèla d'un dels principals luòctenents de Simon de Montfort, lo Marescal Gui de Levís. La familha de Levís, originària d'Isla de França, se mantenguèt en Lengadòc pendent de sègles, e tenguèt la senhoriá de Portiranhas fins al sègle 17 al mens. 

 

P1220946.JPG

 

La glèisa parroquiala, dedicada a Sant Fèlix, èra al cap d'un priorat dependent de la catedrala Sant Nazari de Besièrs, dempuèi al mens lo sègle 12. Foguèt tornada bastida a la debuta del sègle 14 en pèira basaltica, coma mantunas glèisas del ròdol (veire l'article sus Agde). Aviam dejà vist qu'aqueste material local èra pas plan propici a l'escultura en general e a l'eraldica en particular. Aital, trobam pas qu'una clau de volta ondrada d'un escut figurat ambe son ligam de cuèr, lo guinsal. Malurosament, pòrta pas cap de traça de gravadura e deviá èsser simplament pinturat a las armas de son proprietari que demòra donc desconegut.

 

P1230129.JPG

 

Mas çò qu'interessarà mai l'eraldista se situís sus la paret interiora occidentala de l'edifici, enquadrant un grand portal ajustat al sègle 18. S'agís d'una granda listra funerària plan escafada que se perlonga sus tota la longor de la paret a una nautor d'environ 2,20 mètres.


P1230143-copie-1.JPG
 

La longa benda pinturada de negre es ondrada de dos decòrs eraldics identics plan malaisits de deschifrar. Una observacion mai atentiva revèla la preséncia de dos escuts mesclats dins cada decòr, coma se doas listras èran estadas subrepausadas a dos moments diferents.

 

Avèm suslinhat sus cada fotò las grandas linhas que demòran de las pinturas en utilizant una color diferenta per cada escut.

 

P1230142

P1230142 retocada 

  Pintura n°1 a esquèrra del portal

 

P1230137 

P1230137retocada

Pintura n°2 a drecha del portal

 

Podèm distinguir la siloèta d'un grand escut coronat e suportat per dos leons (?). Sembla qu'aqueste escut de granda talha siá lo mai ancian, pinturat en primièr. Del còp sa legida es malaisida mas un element determinant apareis al franc-quartièr senestre jos la forma de cabrions o d'un cabrionat d'aur e de sable qu'es pas sens rapelar las armas tradicionalas de la familha de Levís citada mai naut. I podèm distinguir tanben la traça d'un escut en abisme. Podrián èsser los rèstas de las armas d'Anna de Levís (1569-1622) que portava "escartairat al 1 bendat d'aur e de vermelh qu'es de Thoire-Villars, al 2 d'aur als tres cabrions de sable qu'es de Levís, al 3 de vermelh a tres estelas d'aur qu'es d'Andusa, al 4 d'argent al leon de vermelh qu'es de Layre, sul tot escacat d'aur e de vermelh qu'es de Ventadorn".

 

anne-de-levis.jpg

 

Aqueste personatge plan important de l'epòca, Governador e Senescal de Lemosin, Luòctenent General de la província de Lengadòc e Par de França foguèt un pròche dels reis de França Enric IV e son filh Loís XIII. Es el qu'apasimèt las guèrras de religion dins las Cevenas dins lo primièr quart del sègle 17. Moriguèt de malautiá lo 8 de decembre de 1622, a Belcaire, ont veniá de presidir los Estats Generals de la Província de Lengadòc. Las cronicas del temps nos contan que l'emocion foguèt granda après sa mòrt e seriá pas estonant qu'un senhor de son envergadura agèsse una listra funerària dins un de sos feus de Lengadòc.

 

A una epòca posteriora, un autre escut mai pichon foguèt pinturat per dessús. L'avèm suslinhat en roge. Tornam trobar dos leons per supòrt mas aquí, las armas se pòdon blasonar "d'aur a la bordadura componada de sable e d'argent". Tot aquò sembla repausar sus una mena de mont decoratiu de color blanca. Aquestas armas son pas estadas identificadas pel moment mas devon correspondre a las d'un linhatge que tenguèt la senhoriá de Portiranhas a la seguida dels Levís.

 

 portiranha-desconegut.jpg 

      

 Sorgas principalas : C.Duhamel-Amado, Genèse des lignages méridionaux T.2 Portraits de familles - Portiragnes p.53, UTM, Toulouse, 2007 ; Archives du château de Léran (vol.3) Inventaire historique et généalogique des documents de la branche Lévis-Mirepoix, Privat, Toulouse, 1909 ; nombrosas sorgas internet e demèst aquestas las principalas   http://www.medarus.org/Ardeche/07celebr/07celTex/ventadour_anne.htm  http://racineshistoire.free.fr/LGN/PDF/Levis.pdf.

Partager cet article

Repost 0
Published by eraldica-occitana.over-blog.com - dans 34 Erau
commenter cet article

commentaires