Overblog Suivre ce blog
Editer l'article Administration Créer mon blog

Presentacion

  • : ERALDICA OCCITANA
  • ERALDICA OCCITANA
  • : Aqueste blòg a per tòca d'estudiar e de presentar l'istòria e lo patrimòni eraldic occitan. L'espaci estudiat s'espandis sus l'ensemble del domeni de la lenga d'òc de l'Auvernha als Pirenèus e de l'Ocean Atlantic als Alps. L'epòca privilegiada es l'Edat-Mejana (12en-15en sègles) sens, çaquelà, daissar los sègles seguents dins l'ombra. JONHÈTZ-NOS e participatz al projècte !
  • Contact

Recèrca

11 janvier 2013 5 11 /01 /janvier /2013 21:02

mapa santa eulalia

 

 

Santa Aulària del Larzac, Roergue, Guiana.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Segon l'istorian A. du Bourg, Santa Aulària del Larzac (Sainte-Eulalie-de-Cernon, 12) foguèt " l'establiment del Temple lo mai important dins tot lo Miègjorn" pendent l'Edat-Mejana. D'efièch, los nombroses domènis d'aquesta Comandariá roergassa s'espandissián sus l'ensemble del platèu del Larzac, sul Milhavés, una partida del Leveson a l'entorn de La Clau, las vals de Sarnon, de Sòrgas, de Rance, de Dorbia, ambe de puntas en Lengadòc-Bais a Rocozèl d'Òrb fins al sud de Lodeva e a Cabrièras.

 

 P1230545comp.JPG 

 

Ambe sièis castèls o borgs fortificats, un quinzenat de glèisas, un centenat de masatges e un nombre considerable de tèrras, pasturals, vinhas e dreches feudals, los Templièrs representavan un dels poders màgers de la region.

 

La constitucion d'aqueste important domèni comencèt en 1159 ambe la donacion de Santa-Aulària e de tot lo Larzac per Ramon-Berenguer, comte de Barcelona e rei d'Aragon qu'èra mèstre del comtat de Milhau. Se contunhèt pendent tota la fin del sègle 12 e lo sègle 13. Lo procés lançat contra l'Òrdre del Temple pel rei de França Philippe Le Bel en 1307 e sa dissolucion en 1312 menèt l'ensemble de loras possessions dins lo domèni de l'Òrdre dels Cavalièrs de Sant-Joan de Jerusalèm.

 

Aital, los testimònis eraldics que trobarem dins la glèisa Santa-Aulària seràn en rapòrt ambe los Comandaires de Sant-Joan-de-Jerusalèm e mai tard de Malta.

 

L'entrada actuala de l'edifici se fa per l'anciana absida de la glèisa romanica traucada al sègle 17 d'una pòrta barròca dominada per un oculus. Aquesta transformacion que cambièt l'orientacion del sanctuari foguèt decidida pel Comandaire Joan de Bernui-Vilanòva (Jean de Bernuy-Villeneuve) per tal de permetre un accès dirèct de la populacion dempuèi la plaça principala.

 

                   P1230510-copie-1.JPG     P1230511.JPG

 

Aqueste personatge aparteniá a una familha originària de Burgos en Castilha mas installada a Tolosa tre la fin del sègle 15. D'efièch, en 1488, un cèrt Alonso de Bernui veniá crompar de pastèl a Tolosa. Son parent, Joan de Bernui (Jean de Bernuy - v.1475-1556), installat vèrs 1500 a Tolosa fasiá lo comèrci del pastèl cap a Burgos ont son fraire Diego èra demorat. La fortuna de Joan venguèt viste considerabla e li permetèt d'accedir al capitolat en 1533 e de se far bastir un ostalàs somptuós pròche del Capitòli qu'aculhís duèi lo licèu Pèire de Fermat. Èra tanben senhor de Vilanòva la Comptal en Lauragués (Villeneuve-la-Comptal, 11), co-senhor de Sant Sulpici la Punta (Saint-Sulpice-la-Pointe, 81), Leranh (Léran, 09) e Las Bòrdas (Lasbordes, 31). Esposèt Margarida deu Faur de Sant Jòri.

 

Lo Comandaire Joan de Bernui-Vilanòva que dirigiguèt la Comandariá de Santa Alària a l'entorn de las annadas 1638-1646, èra lo rèire-felen d'aqueste celèbre personatge de l'istòria tolosana.

 

Contràriament a çò qu'indica "l'Armorial des Commandeurs du Rouergue" editat per "Sauvegarde du Rouergue", que li balha las armas de la familha de Vilanòva de Provença (barons de Vença), portava normalament las armas de son linhatge "d'azur a dos batèus flotant sus d'ondas d'argent l'un darrièr l'autre, a l'òrle de vermelh cargat de uèch cauquilhas d'argent". 

 

  P1230512

 

    Çaquelà, son d'armas plan mai simplas que son figuradas sus l'escut dominant lo portal. Vesèm un escut plen ambe bordadura. L'ipotèsi primièra seriá de pensar qu'aquesta bordadura podriá èsser l'òrle mal figurada e que los mòbles (batèus, ondas e cauquilhas) èran simplament pinturats sus l'escut.

 

Podèm çaquelà senhalar que las armas de la comunautat de Vilanòva la Comptal figurant dins l'Armorial General de Ch.D'Hozier (1696) son "de sinòpla a un escuçon d'argent". Pel moment, nos es pas estat possible de far un ligam segur entre aquestas armas. Avèm dejà vist que se caliá malfisar de las armas inventadas e impausadas a las comunautats pels fonccionaris reials cargat de l'enregistrament de l'armorial de 1696. Pr'aquò, sabèm que d'unas armas comunalas reprenián en tot o en partida las armas de lors senhors. Alara, Joan de Bernui-Vilanòva portava l'òrle e los batèus de Bernui o la bordadura de Vilanòva ? La question demòra pausada. 

 

   

             bernui         vilanòva la comptal

 

                       Armas de la familha Bernui                 Armas de la comunautat de Vilanòva la Comptal (1696)

 

 

  Totjorn a l'exterior de l'edifici, podèm apercebre en naut de la torre-campanal una pèira armoriada utilizada en re-emplèc decoratiu al moment de sa reconstruccion a la fin del sègle 19.

 

P1230528.JPG

  Una observacion mai atentiva revèla un escut tengut per dos personatges e portant la siloèta d'un qüadrupèd dominat per una crotz.

 

P1230523.JPG

 

Son las armas de Robèrt d'Alba, Comandaire de Santa Aulària a l'entorn de 1546. Aquesta familha provençala originària d'Arles portava "d'aur a l'ors rampant de vermelh". Aquestas armas son aicí subremontadas de las de l'Òrdre de l'Espital coma se fasiá de costuma per un Comandaire. Blasonarem donc aqueste escut "  d'aur a l'ors rampant de vermelh al cap de vermelh a la crotz d'argent". Los tenents podrián èsser d'orses e semblan ligats per un listèl ont figurava benlèu la devisa de la familha d'Alba MIHI NASCITUR ET PERIT IRA.


robert-d-alba.jpg
 

Senhors del Toret, mèstres de l'impressionant castèl de Ròcamartina (Roquemartine comuna d'Ayguièras, 13), los d'Alba balhèron de prelats a la Glèisa provençala coma Uc, arcavèsque d'Arles en 1225, e mantuns cavalièrs a l'Òrdre de Sant Joan de Jerusalèm. Podèm citar en mai de Robèrt mencionat tre 1534, Claudi d'Alba-Ròcamartina en 1543, Antòni e Pèire en 1566 e Jacmes en 1606.

 

Acabarem a l'interior de la glèisa per la capèla gotica plaçada en dejós del campanal e ont la clau de volta es ondrada d'un escut portant un mòble pro enigmatic.

 

P1230513.JPG

 

  L'escut es figurat penjat pel guinsal e pòrta una figura de forma geometrica semblant una flècha pausada en benda. L'identificacion nos es balhada pel sénher Delmas, ancian director dels Arquius Despartamentals d'Avairon, que i vegèt plan justament l'instrument aratòri apelat una relha que permet a l'araire de traçar la règa dins la tèrra. Sèm donc en preséncia de las armas parlantas del Comandaire e Grand Prior de Sant Gèli, Guilhèm de Relhana (Guillaume de Reillanne) que trobam entre 1331 e 1346.

 

La familha provençala de Relhana portava "d'azur a la relha d'argent pausada en benda".

 

guilhem-de-relhana.jpg

 

 Aqueste important linhatge, conegut dins l'entoratge dels comtes de Provença dempuèi lo sègle 11, teniá las senhoriás de Relhana (Reillanne, 04), Vilamurs (Villemus), Montjustin, Fozils, Castèunòu (Châteauneuf-Miraval), Ceirèsta (Céreste), Aubenàs (Aubenas-les-Alpes) eca... Balhèron mantuns oficièrs a l'Òrdre de Sant Joan de Jerusalèm coma Gèlis de Relhana Grand Prior de Sant-Gèli en 1246, Jaufré e Falip cavalièrs respectivament en 1261 e 1338 e enfin nòstre Guilhèm de Relhana que foguèt après 1346 Luòctenent General del Grand mèstre de l'Òrdre.

 

                     P1230506mieux.JPG             P1230519.JPG

 

Fortificacions de Santa Aulària

 

Sorgas principalas : A.-R. Carcenac "Les Templiers du Larzac", Lacour, 1994 ; "Armorial des Commandeurs de Saint-Jean-de-Jérusalem et Malte en Rouergue (1)", Sauvegarde du Rouergue n°56-57, 1998 ; P.de la Malène, "Parcours romans en Rouergue" (T.2), Rouergue ed., 2009 ;  http://carriere13.free.fr/visite.htm ; Ph.Wolff  (jos la dir.), "Les Toulousains dans l'histoire", Privat, 1984 ; R.Bourse e I.Dufis,  "Armorial des Capitouls", 2010 ; Ch.D'Hozier, Armorial Général de France, vol.15, Languedoc 2, p.2267 ; http://www.bassesalpes.fr/reillanne1.html 

Partager cet article

Repost 0
Published by eraldica-occitana.over-blog.com - dans 12 Avairon
commenter cet article

commentaires