Overblog Suivre ce blog
Editer l'article Administration Créer mon blog

Presentacion

  • : ERALDICA OCCITANA
  • ERALDICA OCCITANA
  • : Aqueste blòg a per tòca d'estudiar e de presentar l'istòria e lo patrimòni eraldic occitan. L'espaci estudiat s'espandis sus l'ensemble del domeni de la lenga d'òc de l'Auvernha als Pirenèus e de l'Ocean Atlantic als Alps. L'epòca privilegiada es l'Edat-Mejana (12en-15en sègles) sens, çaquelà, daissar los sègles seguents dins l'ombra. JONHÈTZ-NOS e participatz al projècte !
  • Contact

Recèrca

30 décembre 2012 7 30 /12 /décembre /2012 16:40

mapa valadin

 

 

 

Valadin, Roergue, Guiana.

 

 

 

 

 

 

 

 

Situit sus la comuna de Valadin en Roergue (Valady, 12), lo masatge de las Sèrras marca la bordadura del causse abans la davalada del Valon de Claravals. Al centre, un polit ostalàs ambe torre domina la linha de crèstas. Sa construccion datariá del sègle 17 e seriá l'òbra de la comunautat dels Jesuitas de Rodés.

 

P1340408.JPG

 

Sus la faciada èst se tròba una pèira de reemplèc cargada d'un escut e de que la particularitat es d'èsser plaçada al revèrs. Aquesta disposicion un pauc estranha es pas sens pausar qualques interrogacions. La valor decorativa de las pèiras armoriadas fa que foguèron sovent reemplegada après la destruccion de lors bastiments d'origina. N'aviam descobèrt un exemple sus una faciada del vilatge de Lanuèjols (Lanuéjouls, 12). Çaquelà, trobam qualques rares exemples de pèiras armoriadas plaçadas volontariament al revèrs, sens saber segurament se aqueste biais de far aviá una significacion particulara. 

 

Copie-de-facada-est-ostal-bel-a-la-Sera-de-Nucas.JPG   

Segon las informacions del proprietari, aquesta pèira gravada vendriá d'un castèl desaparegut de la comuna vesina de Gotrens. D'efièch, l'escut virat dins sa posicion normala revèla d'armas conegudas.

 

I observam tres faissas merletadas acompanhadas d'una bordadura denticulada.

 

Tot aquò nos mena a identificar aquestas armas coma las de la familha de Murat de L'Estanh que teniá efectivament un castèl al luòc de L'Estanh, sul platèu entre Cassanhas-Comtals e Gotrens.

 

 

 

facada-est-ostal-bel-a-la-Sera-de-Nucas--2-.JPG

Aqueste linhatge es mai que probablament eissut dels vescomtes de Murat del Cantal e representar una branca cabdeta installada en Roergue al sègle 13. Son primièr representant conegut es Gui de Murat, senhor de L'Estanh atestat a partir de 1261 e que podriá èsser lo filh del vescomte Pèire III de Murat. Çaquelà, d'unes istorians ne fan una familha de mendra extraccion e purament roergassa, originària dels alentorns d'Espalion.

 

L'eraldica convida clarament a seguir la primièra ipotèsi. Los vescomtes de Murat portavan "d'azur a tres faissas d'argent merletadas e maçonadas de sable la primièra de cinc merlets, la segonda de quatre e la tresena de tres, dubèrta d'una pòrta del camp al mièg". Quant als Murat de L'Estanh, J.-B. Rietstap  lor balha las armas seguentas : "d'azur a tres parets d'argent maçonadas de sable mesas en faissa l'una sus l'autra e tocant de flancs merletats, la primièra de cinc, la segonda de quatre e la tresena de tres pèças, la paret inferiora dubèrta del camp". Aqueste blasonament alambicat se pòt simplificar en "d'azur a tres faissas d'argent merletadas e maçonadas de sable la primièra de cinc merlets, la segonda de quatre e la tresena de tres e dubèrta d'una pòrta del camp al mièg, a la bordadura denticulada del meteis".

 

L'escut representat aicí revèrta ben aqueste blasonament, fòra los nombres de merlets de cada faissa que devon èsser puslèu comprés coma una subtilitat d'erald. L'experiéncia nos mòstra ben qu'aquò a pas granda valor dins lo biais de representar las armas dins la realitat.

 

La bordadura denticulada, figura eraldica plan frequenta en Roergue medieval, seriá estada ajustada a las armas vescomtalas coma bresadura.

 

La filiacion de Gui de Murat e de sa femna Aimeriga es coneguda e foguèt establida dins una pron bona genealogia publicada en 1892. I aprenèm que lo mandament del castèl s'espandissiá sus Gotrens, Cassanhas e Glassac puèi tanben al sègle 14 sus Sant Cristòfol, Testet, Claravals e Bruèjols (1313, omenatge del donzèl Olivièr de Murat de l'Estanh filh d'Aimeric de Murat e de Raimonda d'Arpajon). 

 

La familha de Murat de L'Estanh gardèt sas armas fins al maridatge de Berard ambe Gabrièla de La Romiguièra en 1452. D'efièch, las clausulas d'aquesta union prevesián que Berard adoptariá las armas de La Romiguièra. En fach, las armas de las doas familhas foguèron gardadas dins un escartairat coma se pòt veire sus una pèira del castèl de Pomairòls (12).

 

220px-Armoiries de la famille laromiguiere[1] 

Presenta un "escartairat d'azur a tres faissas d'argent merletadas e maçonadas de sable la primièra de cinc merlets, la segonda de quatre e la tresena de tres e dubèrta d'una pòrta del camp al mièg (qu'es Murat de L'Estanh) e d'azur a tres ròcs d'argent subremontats cadun d'una flordalís d'aur (qu'es de La Romiguièra)". Lo nombre de merlets es aquí respectat mas manca la bordadura denticulada.

 

Dins la primièra mitat del sègle 16, German de Murat de l'Estanh esposèt (1537) Joana de Lausièras-Teminas que li balhèt pas qu'una dròlla, Gabrièla, qu'eiretèt de totes los domenis de la branca ainada de Murat de l'Estanh. Son maridatge lo 21 de junh de 1563 ambe Francés de La Valeta, Senescal de Tolosa e Governaire de Roergue, faguèt donc passar tot aquò dins la familha de La Valeta-Cornusson.

 

Lo castèl de l'Estanh, balhat en dòt a lora filha Gabrièla de La Valeta en 1583, passèt successivament dins los domenis dels linhatges del Cròs de Beralh, Bonafos e Destressas abans d'èsser vendut coma ben nacional pendent la Revolucion Francesa puèi aquesit pel comte de La Panosa.

 

  

D'aqueste castèl pròche de Gotrens, demòra pas que l'estanh, atestat en 1380 e que ne banhava lo contra-bas. Encara figurat ambe son molin sus la carta de Cassini (relevada entre 1756 e 1789), mencionat coma existent dins la genealogia publicada en 1892 foguèt completament desrocat pauc après aquela data. Lo mudament de nòstra pèira podriá donc datar d'aqueste periòd.  

 

P1340502

 

 

P1340422

Las aigas de l'estanh rampèla duèi l'emplaçament del castèl. 

 

Acabarem en mercejar calorosament los proprietaris dels luòcs de nos aver daissat estudiar aqueste testimòni del passat eraldic roergàs.

 

Sorgas principalas :  J-L BOUDARTCHOUK, "Les Murat, "dits vicomtes" et vicomtes" in Vicomtes et vicomtés dans l'Occident médiéval, PUM, Tolosa, 2008,  M. de MURAT, "Généalogie de la maison Murat de l'Estang.", Lyon, 1892, l'article sul castèl de Pomairòls de la Wikipedia http://fr.wikipedia.org/wiki/Ch%C3%A2teau_de_Pomayrols, divèrsas genealogia sus Geneanet.com. 

Partager cet article

Repost 0
Published by eraldica-occitana.over-blog.com - dans 12 Avairon
commenter cet article

commentaires