Overblog Suivre ce blog
Editer la page Administration Créer mon blog

Presentacion

  • : ERALDICA OCCITANA
  • ERALDICA OCCITANA
  • : Aqueste blòg a per tòca d'estudiar e de presentar l'istòria e lo patrimòni eraldic occitan. L'espaci estudiat s'espandis sus l'ensemble del domeni de la lenga d'òc de l'Auvernha als Pirenèus e de l'Ocean Atlantic als Alps. L'epòca privilegiada es l'Edat-Mejana (12en-15en sègles) sens, çaquelà, daissar los sègles seguents dins l'ombra. JONHÈTZ-NOS e participatz al projècte !
  • Contact

Recèrca

/ / /

La Crosada Albigesa foguèt un dels eveniments màgers de l'Euròpa medievala a mai d'un títol : primièra crosada lançada en tèrra crestiana, primièr conflicte armat europenc d'aquesta intensitat tant pel nombre de combatants coma per lora diversitat geografica, marquèt lo triomfe de la Glèisa Romana sus la darrièra granda eretgia medievala e portèt dins lo domèni del reialme de França la partida centrala de l'Arc Romanic eiritièr de l'Antiquitat.Podèm ajustar que menèt a l'esfaçament de la civilisacion Romanica marcada per una creacion artistica remirabla nascuda en granda partida en tèrras occitanas (pensam en particular a la lirica dels Trobadors, entre autres). Al nivèl geo-politic, aquesta Guèrra Santa, lèu cambiada en guèrra de conquèsta, participèt fortament al desplaçament del centre de gravitat del continent del bòrd de Mediteranèa cap a l'axe Isla-de-França / Flandras.

Lo Papa excomunica los Albigeses que son massacrats in Gran


Aital, se l'istoriografia contemporanèa, en particular en lenga francesa, pòrta pro pauc d'interèst a aqueste eveniment istoric de primièr plan, los cronicaires medievals foguèron nombroses en Euròpa tota a lo relaiar fins al mièg del sègle 14.

 

    

A l'ora d'ara, 175 tèxtes istoriografics d'aquesta epòca (1209-1328) son estats identificats coma sorgas d'informacions sus la Crosada. Quantitativament, gaireben la mitat (43,5%) son d'origina francesa e solament 12% d'origina occitana, las doas lengas totalisant 97 tèxtes. Mas es interessant de remarcar lo resson en Euròpa occidentala ambe mai de 70 autras sorgas diferentas, 24 anglesas, 18 italianas, 17 escritas en tèrras d'Empèri e 15 dins la peninsula iberica. Evidentament, las sorgas mai pròchas cronologicament e geograficament son qualitativament mai ricas que las autras, çaquelà, podèm mesurar aital lo resson important qu'agèt la Crosada Albigesa pertot en Occident.

 

La dinastia Ramondenca de Tolosa, que foguèt al còr de la resisténcia als crosats, ocupèt fins al mièg del sègle 13, un reng politic e diplomatic plan naut al nivèl europenc. Eiritièra del prestigi de Raimond IV de Sant Gili, principal menaire de la primièra Crosada en Tèrra Santa en 1096, podiá pretendre a menar jòc egal ambe las principalas familhas dominantas d'Euròpa. Sas guèrras coma sas aliganças la metèron en relacions estrechas ambe mantunas monarquias sobeiranas. Aital, lo darrièr comte Raimond VII se podiá far glòria d'èsser felen d'un rei d'Anglatèrra, rèirefelen d'un rei de França, gendre d'un rei d'Aragon e vassal dirèct del Papa e de l'Emperaire. La disparicion del linhatge ambe la mòrt de Raimond VII en 1249 e lo maridatge esteril de sa filha unenca, Joana, ambe un prince capecian, foguèt viscut sul moment coma un eveniment màger de l'istòria europenca.

 

Un dels testimònis d'aqueste fenomèn es balhat per l'eraldica ambe l'espandiment de l'utilisacion de la crotz ramondenca en Occitània mas tanben endacòm mai en Euròpa, dins la segonda mitat del sègle 13.

Dins los païsses occitans, l'usatge de la crotz ramondenca coma signe d'apartenéncia als ancians domènis dels comtes de Tolosa se va desvolopar, en particular dins los sagèls de las vilas. Aquò s'obsèrva plan en Lengadòc Naut, Carcin, Roergue e Agenés. Dins aqueste darrièr país podèm senhalar en particular los sagèls del sègle 13 de las vilas de Pena d'Agenés (n°1), Marmanda (n°2), Pòrt-Santa-Maria (n°3) e Mesin (n°4).

sagèls a la crotz 5

 

En Carcin, lo fenomèn es encara mai important ambe dotze comunautats que decidiguèron d'utilizar aqueste simbòl entre 1243 e 1357. Plus a l'èst, en Roergue, l'estudi dels sagèls medievals realizat per M.de Framond presenta de son costat los sagèls de Najac (1243), Sant Africa (1388), Vilanòva (1303) e Vilafranca de Roergue (1380). Lo còrpus dels sagèls de vilas editat pels Archius Nacionals de França menciona mai de 40 sagèls ondrats de la crotz dels comtes de Tolosa. Un inventari mai espandit sus l'ensemble dels ancians domènis ramondencs demòra de far per poder mesurar l'importància del fenomèn. Çaquelà, la preséncia de la crotz occitana dins mai de cent armàrias comunalas encara a l'ora d'ara convida a pensar que foguèt espandit e durable.

       
Las grandas familhas aristocraticas occitanas, eissudas del linhatge ramondenc o ancianament aligadas reivindiquèron aquestes ligams pel biais de l'eraldica. Aital trobam la crotz clechada figurada suls escuts dels vescomtes de Borniquèl, dels Jordans de l'Isla, dels vescomtes de Lautrec o encara dels senhors d'Arpajon... 

                Vescomte de Borniquèl f°120v             Comte Jordan de l'Isla n°126
Las armas dels vescomtes de Borniquèl e dels comtes de l'Isla-Jordan figuradas dins d'armorials medievals.

Podèm senhalar tanben l'adopcion de la crotz ramondenca suls sagèls de senhors mens importants coma Galhard de Balaguièr, co-senhor de Cajarc en 1256 (revèrs Framond n°71) o encara dins la nauta borgesia mercanda dels fondators de la chartrosa de Vilafranca-de-Roergue (Valèta-Garnièra).

 

P1140965.JPG

                                                        Armas de Vezian Valèta (Chartrosa de Vilafranca de Roergue)

 

DE SEGUIR...

Partager cette page

Repost 0
Published by